Johan Cnossen, geboren op 31 december 1951.
Schaken heb ik op jonge leeftijd van mijn vader geleerd. Die speelde destijds bij NEO. Een club,
gezeteld in Noord-Bergum. Later, in 1972, werd ik ook lid van die club. Daarvoor schaakte ik met
vrienden bij elkaar thuis, maar ook bij En Passant, een zwarte club, niet aangesloten bij een bond.
Overigens stapten alle leden van En Passant over naar NEO in dat jaar. Voetbal hield mij in m’n
tienerjaren meer bezig. Op 21-jarige leeftijd werd ik opgeroepen voor de dienstplicht, die had je toen
nog, inmiddels al jaren afgeschaft. Via Kampen, Middelburg, Assen, Eefde, belandde ik uiteindelijk in
Steenwijk. Die twee jaar “dienst” zijn belangrijk geweest voor de vorming van mijn leven. Ik vervulde
daar vooral administratief werk en werd vervolgens boekhouder bij een bedrijf in Bergum. Het
praktijkdiploma boekhouden had ik inmiddels in de broekzak en ook de cursus SPD werd succesvol
afgerond. Ik heb dat gedaan t/m december 2014. Vlak voor mijn diensttijd heb ik nog een jaar als
boerenknecht gewerkt bij een oom.
Een onenigheid met een lid van NEO deed mij in 1998 besluiten mijn schaakvaardigheden bij sc De
Burght te beproeven. Een prima accommodatie, de bar gescheiden van de speelzaal. Ook besloot ik
de donderdagavonden te besteden aan schaken en wel bij Schaakwoude (je raadt het al uit
Damwoude). De fusie tussen De Burght en Knudde en de verhuizing naar de dinsdagavond kwam mij
prima uit, zo kon ik de maandagavond weer bij NEO terecht, de onenigheid was opgelost. Bij die club
ben ik nog altijd hoofdlid en ik speel daar sinds jaar en dag in de externe competitie, de FSB
competitie. Hoogtepunten daarbij waren tot 3x toe mijn winstpartijen in de laatste speelronde
hetgeen ons tot tweemaal toe behoedde voor degradatie, maar ook eenmaal een kampioenschap
opleverde!
Als hobby’s noem ik voetbal wat ik tot op 34-jarige leeftijd beoefende bij vv Hurdegaryp. Daarna
vooral veel fietstochten, waaronder tot tienmaal toe de elfstedentocht. Ook het lezen van boeken,
veelal over de oorlog schepte me veel plezier. Postzegels verzamelen vanaf mijn veertiende hield mij
ook enorm bezig. Na mijn werkzame periode uiteraard schaken en sinds enkele jaren op
dinsdagmiddag klaverjassen. Scandinavische detectives, maar ook Britse, hielden me vaak aan de
beeldbuis gekluisterd.
Twee jaar geleden werd bij mij de gevreesde ziekte geconstateerd, maar dat weerhield mij niet, als
het enigszins mogelijk was, de schaakclub te bezoeken. De dinsdag voor kerst 2025 heb ik mijn
laatste partij gespeeld. Het is onmogelijk geworden de tocht Hurdegaryp-Leeuwarden te maken.
