Persoonlijk interesseert het me geen zier dat we volgend jaar bij externe wedstrijden met viertallen moeten schaken. Boeien… Hoe minder zielen, hoe meer vreugd, zei mijn opa altijd. Hoe dan ook, het treffen tussen ons eerste en tweede team voor de externe competitie (volgens Peter B. “Een spektakelstuk van de bovenste plank!”) ontaardde dinsdagavond in een “stevig pak slaag” (zie bijvoorbeeld mijn miniatuurpartij tegen Marinus: auw!…). Of, met andere woorden: https://www.youtube.com/watch?v=CvXzuOpdi7Q
Tak, de ranglijstaanvoerder, speelde remise tegen Theo (onze voorzitter in ruste), maar Tak miste spijtig genoeg een (simpele?) voortzetting tot winst (Tc3!! Wat ik je brom..). We hadden met ons eerste dus bijna met 7,5 – 0,5 gewonnen! (Een uitslag waar Oranje van droomde dinsdagavond!)
Ook in de interne competitie werd (in een bloedhete zaal, het leek de schaakzaal in Burgum wel! ;-)) volop strijd geleverd. Ons oudste ‘mannelijke lid’ (ahum..) speelde tegen ons oudste vrouwelijke lid, en ons jongste mannelijke lid speelde tegen ons jongste vrouwelijke lid. Volgt u het nog? Later op de avond, in de (ook bloedhete) kantine, heerste zoals altijd een ongedwongen sfeer met veel Hertog-Jannen, Amstels en Radlers (soms een chocolademelk met een rietje), waarbij de aanwezige vrouwen, als absoluut hoogtepunt, hun fraaie tatoeages lieten zien! (en ja, ook op plaatsen waar de zon niet schijnt!). Een goede reden om u aan te melden bij SCL!
Tenslotte zal ik wederom een prangende kwestie aan de orde stellen, waar veel te weinig over wordt geschreven: Het beschamende toiletbezoek van schakers! Het volgende gebeurde een paar jaar geleden op een schaaktoernooi in Vlissingen:
In de toiletruimte was een wc tot nader orde gesloten omdat een schaker daar “een ontlastende verklaring had afgelegd” (als u begrijpt wat ik bedoel). Het was zó ranzig, dat de schoonmakers spontaan in staking waren gegaan. Dit ging zelfs hun te ver! De toernooileiding plakte vervolgens een briefje op de deur met de tekst: DO NOT USE! Op die plek was het (de plaats delict) waar ik de beroemde G.M. Sveshnikov voor het eerst ontmoette. Hij wandelde de toiletruimte binnen, net toen ik mijn handen stond te wassen. Met een blik van afschuw en walging kneep hij zijn neus dicht, terwijl hij mij – ten onrechte! – beschuldigend aankeek. Dat was mijn moment met de grote Sveshnikov. De ranzige geur die daar hing! Brrr…Ik hoop het nooit meer mee te hoeven maken.
WOLF