Zolang ik me kan herinneren heb ik Kapitein Iglo een extreem ranzige kerel gevonden. Het heeft me er evenwel nooit van weerhouden gruwelijk veel vissticks te eten. Zo heb ik me er ook (jawel, een bruggetje!) nooit van laten weerhouden lid te worden van een schaakclub. Met een stel ranzige kerels gruwelijk veel schaken, is immers het mooiste dat er is!
Met andere woorden: Welkom terug, beste schaakvrienden! De eerste algemene ledenvergadering is (gelukkig) weer achter de rug. Na zo’n hemeltergend saaie bijeenkomst kan het alleen maar bergopwaarts gaan. Voor de afwezigen de highlights: * Er was een gratis consumptie in de pauze. * Er is een nieuwe voorzitter (H. Hartsuiker) en een nieuw algemeen lid (Tak) (sterkte, heren!) * De kascommissie adviseerde de leden het bestuur wederom “decharge” te verlenen (geen flauw idee wat het is, het zal wel weer een uitheemse schaakterm zijn, zoals “j’adoube”, “Überdekkung” of een “vorkje de familia”, oké die laatste heb ik zelf verzonnen).
We hebben alweer afscheid moeten nemen van een gewaardeerd lid van SCL. Na een kort ziekbed overleed op 29 augustus Anne de Jong. Onze nieuwe voorzitter vatte het mooi samen: “Een zeer gemoedelijke man zonder koude drukte”.
De 1e speelavond
Laten we eerlijk zijn, een openingsavond bij SCL is geen openingsavond bij SCL als de mobiel van Ton van Spanje niet is afgegaan. Hij stelde ons niet teleur. Ieder jaar – ook bij de Burght al! – zegt hij korzelig: “Ik weet niet hoe dat rotding uit moet!” (de 1e twee Euro is binnen, penningmeester!) Goed, ik moest aantreden tegen Hylke Bron, het oudste lid van de jongste (!) schaakclub van Friesland. Vorig jaar overrompelde hij in een verloren stelling Pistolen Paultje Cladder met een Dolle Toren-actie, dus ik was op mijn qui-vive. Het werd een vluggertje. Na zijn geniale openingszet d2-d3 was ik helemaal van mijn à propos! Om een lang verhaal kort te maken: Hij speelde een tandeloze “Leeuw”, en nadat ik mijn lange rokade decharge had verleend, en Hylke aldus een misplaatste loper verloor, schudde hij mij (vrolijk, dat dan weer wel) de hand.
Aan de belendende tafel remiseerde nieuwkomer Herman de Vries met zijn oude clubkompaan Marinus (SC Knudde, in 1978!!). Was ik maar bij moeder (in Franeker) thuisgebleven, Herman? Ach, geen paniek, jouw winstpartijen komen nog wel (behalve tegen mij, uiteraard ;-)) Wat ik je brom!
Jefta verloor in een heroïsch gevecht van Tak. (De mooiste partij van de avond wat mij betreft, publicabelwaardig!) Zenuwen? Geïntimideerd door de veel hogere rating van zijn tegenstander? Hoe dan ook, op het cruciale moment in de partij miste Jefta de zet Pxh3, waarna Tak “de stukken in het doosje” had kunnen opbergen. Tsja, zo blijkt maar weer: Het moeilijkste is een gewonnen stelling te winnen! (Dr. Emanuel Lasker)
Good Old Martijn Heere was ook weer van de partij! Welkom terug, kerel! Hij bouwde een onneembaar fort tegen een taaie Lieuwe, die pas laat in de avond “de vlag streek”.
Of ik volgende week weer fit op de clubavond zal verschijnen is maar zeer de vraag. De kans bestaat dat ik een zware verkoudheid onder de leden heb! Brrrr… Na mijn partij ben ik gaan vluggeren met Zahid (de snelste speler van Friesland), die snipverkouden was en voortdurend recht in mijn gezicht zat te hoesten! Toen ik hem vroeg om daar mee op te houden, antwoordde hij: “Wat is probleem?” Haha.. mooi.. het schaakseizoen is weer begonnen! (het werd overigens 10-2 voor Zahid).
WOLF